Jak nie chciałem być ojcem

0
51

Fotograf Phillip Toledano został ojcem po raz pierwszy w wieku 40 lat. Bądźmy szczerzy, dzieci nie były jego marzeniem życia, ani głównym jego celem. Otwarcie przyznaje się, że ciężko przeżywał chwile, gdy odwiedzali go znajomi z dziećmi. Phillip, w związku z tym miał mieszane uczucia, gdy na świat pojawiła się jego własna córka Lulu. Pokonał trudną drogę od strachu przed małym człowieczkiem do bezwarunkowej i bezgranicznej miłości. W rezultacie powstał wzruszający i szczery projekt fotograficzny.

Gdy masz dziewczynę wszyscy zadają pytanie: „Kiedy się pobierzecie?”, Pobraliście się i teraz wszyscy pytają:, „ Kiedy będziecie mieć dziecko?”. Macie to dziecko. I znowu wszyscy pytają:, „Kiedy następne dziecko?”.

Byłem na sali porodowej i widziałem jak urodziła się Lulu. Doświadczyłem dziwne uczucie: zostałem ojcem? Czy nakryła mnie w tamtej chwili fala miłości? Nie sądzę. Gdy urodziła się Lulu moja żona Carla zniknęła. Tęskniłem za nami. Za nami we dwójkę. Za ciszą i naszą przestrzenią.

Zamienili mnie na tego, oto ufoludka. Spokojny sen na następny trzy lata też zabrali.

Wszystko, co robiła Lulu było absolutnie niepojęte. Jak w dokumentalnym filmie przyrodniczym.

 Byłem przeszczęśliwy, gdy po raz pierwszy usłyszałem jak Lulu kicha. Coś jednak ludzkiego w sobie ma. Nawet nasz pies nie wykazywał nią zainteresowania. Z wyjątkiem momentów karmienia Lulu piersią, te chwile ją wyjątkowo oczarowywały.

Jest głodna czy mokra? Jest jej zimno czy chłodno? Kontakt z Lulu był podobny do obchodzenia się z bardzo czułymi materiałami wybuchowymi. Po zaśnięciu na rękach powoli i ostrożnie odkładałem ją do łóżeczka. Najmniejszy fałszywy ruch i …BUM! Krzyk. Krzyk, który doprowadzał mnie do szału. Zrobiłem talerze z podobizną Lulu i pokazywałem je przyjaciołom, gdy ci prosili o pokazanie zdjęcia malucha. Wydawało mi się to zabawne. Carla nie doceniła tego.

Po co kupuje się dzieciom tyle jaskrawych zabawek? Gdy człowiek ma tylko 5 miesięcy od urodzenia, czy nie powinno go WSZYSTKO interesować? Nawet np., zwykła pralka czy wiadro. Rodzice są gotowi kupić wszystko, byle by ich dziecko lepiej spało i mniej krzyczało.

Gdy Lulu będzie miała dwadzieścia lat ja będę już mieć sześćdziesiąt. Czy będzie miała mnie za starca, czy może będziemy przyjaciółmi?

Jak szkoda, że moi rodzice zmarli przed narodzinami Lulu. Jej pojawienie się podkreśliło jeszcze bardziej ich brak. Tak bardzo chciałbym o wiele spraw zapytać moją mamę. Czy też byłem taki w dzieciństwie?

Jest to trochę smutne, ale staję się statystycznym ojcem. Planowałem nigdy nie robić zdjęć dzieciom. Teraz zaś przy pierwszym spotkaniu ze znajomymi, pierwsze co robię, wyciągam z kieszeni telefon: „ wiem, że nie lubicie zdjęć dzieci, ale Lulu jest inna.”

Patrząc wstecz widzę te niezwykłe metamorfozy, które miały u mnie miejsce. Z obserwatora z zewnątrz stałem się aktywnym uczestnikiem. Z fotografa zamieniłem się w ojca. 

Poczucie humoru jest czymś, co łączy ludzi. Jest to język zrozumiały dla mnie. Pewnego razu Lulu zaczęła w nim mówić. Ja przedrzeźniałem ją, ona mnie. Płakałem. Rozumieliśmy się.

To zdumiewające.  W tych ujęciach jest tyle miłości ile nigdy wcześniej nie było. Szkoda, że moi rodzice nie mieli szansy zapoznać się z wnuczką. Mamo, tato, bardzo za wami tęsknię. Często opowiadam Lulu o was. Dużo myślę o tym, co mi daliście, i mam nadzieję, że będę w stanie dać tyle samo swojej córce.

Chciałbym przeprosić Carlę, bo wiem, że moja szczerość nie była łatwa do przyjęcia. Chcę przeprosić Lulu. Wiem, że pewnego dnia zobaczy te zdjęcia i przeczytasz te słowa. Chcę żebyś wiedziała, że jestem szczęśliwy, że mam ciebie. Bardzo cię kocham, Lulu.

Źródło: thereluctantfather

ZOSTAW KOMENTARZ

Dodaj swój komentarz.
Proszę wpisz tutaj swoje imię.